Hoera! SNCF, het Franse equivalent van de nederlandse spoorwegen gaat per 2022 stoppen met het gebruik van glyfosaat.
Never mind dat we in hetzelfde bericht kunnen lezen dat Glyfosaat vervangen gaat worden door een duurder, giftiger en minder effectief herbicide. Maar hé, GreenPeace, Corporate Europe Observatory, en de tientallen andere samenwerkende NGO’s en bepaalde belangengroepen voor Big Organic kunnen weer een overwinning bijschrijven! Uiteindelijk bepalen dit soort “Niet Gekozen Organisaties” het landbouwbeleid in Europa. Zoveel mag ondertussen wel duidelijk zijn.
Prima functionerende kerncentrales vervroegd sluiten, ook zoiets ontzettends slims zoals grafisch weer gegeven hieronder.
bron plaatje:
Vertaald uit het Frans: alle auto’s uit Parijs weren is een besparing van een miljoen ton C02 per jaar. Stoppen met binnenlandse vluchten, besparing twee miljoen ton CO2. Een kerncentrale sluiten kost vijf miljoen ton extra co2 per jaar…
Nog een voorbeeld: plastic verpakkingen!
Frankrijk verbiedt plastic verpakkingen om groente en fruit. Goed nieuws zou je denken! Wie wil er nou niet minder “plastic soup” in de oceanen? Tuurlijk. Maar wat als de milieuwinst die je behaalt door een plastic verpakkingen verbod om groente en fruit, dubbel en dwars weer ingeleverd wordt door meer voedselverspilling ten gevolge van verminderde houdbaarheid van producten? u begrijpt ook dit is een genuanceerde discussie en een simpel verbod op plastic verbakkingen zal per saldo averechts werken.
zie ook: https://x.com/Botanygeek/status/1230603438066720794?s=20
Wat hebben deze voorbeelden nu met elkaar gemeen? In al deze voorbeelden ligt er geen gedegen wetenschappelijke onderbouwing ten grondslag aan het (politieke) besluit. In alle voorbeelden wordt het beoogde resultaat, klimaat-, milieu- of gezondheidswinst, niet gehaald. Integendeel, het gevolg van deze besluiten pakt in alle gevallen slecht uit voor klimaat, natuur en milieu en/of onze gezondheid.
Op de een of andere manier worden zulke besluiten toch genomen en ook nog met gejuich ontvangen door vaak een meerderheid van het volk. Het is om te janken.
We zijn goed van het padje en ik denk dat het voorlopig eerder erger dan beter wordt.
Zie bijvoorbeeld de F2F strategie voor de Europese landbouw, onderdeel van de Europese Green Deal en de weg daarnaartoe. Het achterhouden van een rapport met impact assessment.
We eren Frans Timmermans met een eredoctoraat. Waarom eigenlijk?
Het probleem is dat veel te veel mensen redeneren als volgt: “Ik heb gehoord dat een bus veel meer benzine verbruikt dan een auto. Om het klimaat en het milieu te redden moeten we met grote urgentie alle bussen gaan vervangen door auto’s.”
Bijna iedereen snapt dat bovenstaande redenatie overloopt van stompzinnigheid. En toch begin ik meer en meer te denken dat dit precies het denkniveau is van Frans Timmermans en een groot deel van de Europarlementariërs in Brussel. Als ook van nationale politici zoals bijvoorbeeld Laura Bromet, Leonie Vestering, of Tjeert de Groot.
Men verbiedt iets, of men verplicht iets, ogenschijnlijk, zonder ook maar een moment te hebben overdacht wat de uiteindelijk onvermijdelijke gevolgen daarvan zullen zijn. Europa of in iedergeval haar beleidsmakers, maken een parodie van zichzelf door zo om te gaan met voedselzekerheid, de energievoorziening en het milieu.
De bloggende boer 
Plaats een reactie